Ένα ιδιότυπο προσωπικό Μπλοκ με κείμενα. Ο ζωγράφος - συγγραφέας P.S.MAVRO/STAVRIOTIS περιδιαβαίνει ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΦΑΙΑΚΩΝ, βλέπει, ακούει, γράφει, δημοσιεύει και αναρτά ότι τον κάνει να σκεφτεί... «Nαι! είμαι ακόμα ελέυθερος και ζωντανός!!!»

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

ΑΡΣΕΝΙΟΣ, Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ που έσωσε (εν ζωή) τη Κέρκυρα απο τους Σλάβους



Aπό το 933, ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Λέοντας ο σοφός, αναφέρει την Κέρκυρα ως Αρχιεπισκοπή.
Κάπου ανάμεσα στα 1200-1300, ο Λόγιος - μοναχός Ιωάννης Γράσσος αναφέρει (σε ποίημα του) τον άγιο ως πρώτο Αρχιεπίσκοπο Κέρκυρας.
Με τον ίδιο τίτλο αναφέρετε ο άγιος Αρσένιος και στο «Γενικό αγιολογικό κατάλογο» του Φιλίππου Φεράριου το 1625
Aυτό υποστηρίζουν (και συνηγορούν) έγκυροι - παλαιοί - μελετητές, όπως ο Ανδρέας Μουστοξύδης, ο Σπυρίδωνας Παπαγεώργιος, αλλά και ο νεότερος Γεώργιος Γαστεράτος.

Ο άγιος σώζει τη Κέρκυρα από τους Σλάβους
Ιστορικά στοιχεία αναφέρουν ότι... Κατά τους μέσους χρόνους (9ο αιώνας) οι Σλάβοι πραγματοποιούν καταστροφικές επιδρομές. Η Κέρκυρα δέχθηκε τότε επανειλημμένες επιθέσεις σε μια εκ των οποίων το 933 μ.Χ. ο Μητροπολίτης Αρσένιος επικεφαλής της τοπικής Εκκλησίας έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση των εχθρών. Όταν το 953 μ.Χ. εκοιμήθη, η ανακήρυξή του σε Άγιο και προστάτη του νησιού και του Φρουρίου... φανερώνει τις δύσκολες συνθήκες που αντιμετώπισε η Κέρκυρα την εποχή αυτή.
Η ιστορία και η παράδοση έχει διασώσει (μέχρι τις ημέρες μας) την σωτήρια παρέμβαση του Αγίου Αρσενίου κατά την πολιορκία του 933.
Οι Κερκυραίοι αγαπούσαν τον Άγιο Aρσένιο ιδιαίτερα... και παρ' όλο που ήταν μητροπολίτης, τον τιμούσαν σαν «Στρατιωτικό» άγιο - προστάτη τους.
Η παλαιά λατρεία του αγίου Αρσενίου... «ατόνησε» μόνο όταν έφτασε στο Νησί το σκήνωμα του Αγίου Σπυριδώνα... αλλά δεν ξεχάστηκε ποτέ.

Ο άγιος Αρσένιος στο Σταυρό.
Στο Σταυρό υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Αρσενίου στα Μακράτα.
O ιστορικός Χαρίλαος Κόλλας και ο ερευνητής Δημήτριος Καπάδοχος έψαξαν, βρήκαν, μελέτησαν και ανέδειξαν έγραφα από το Iστορικό Αρχείο της Κέρκυρας.
Ο Δημήτριος Καπάδοχος βρήκε έγραφα από το ο 1753, όπου αναφέρετε ότι... (ανάμεσα και σε άλλες εκκλησίες στο χωριό του Σταυρού) ...στα Μακράτα, υπάρχει η Μονή του αγίου Αρσενίου, της γενεάς Μακρή... με τότε Εφημέριο τον παπά Πέτρο Δαφνή»
Αυτά από τη καταγραφή των Ιερών Μονών του Νησιού που έγινε από τον τότε Πρωτόπαπα Βούλγαρη... κατά παραγγελία βέβαια των Bενετών, το 1753.
O Χαρίλαος Κόλλας αναφέρει μία ακόμα παλαιότερη καταγραφή του Αγίου Aρσενίου, που μας πηγαίνει πίσω στο 1587...
Ας σημειωθεί ότι η χρονολογία που αναφέρονται (από το Νοτάριο Τοξιότη Εμμανουήλ), δεν είναι κτητορική, αλλά τότε που συντάχτηκαν συγκεκριμένες συμβολαιογραφικές πράξεις! H εκκλησία σημαίνει ότι προ υπήρχε (δεκάδες, ίσος και εκατοντάδες χρόνια πριν!).

Tοπιογραφία
Η εκκλησία του Aγίου Αρσενίου, δεσπόζει σε ύψωμα πάνω από το στρατηγικό πέρασμα πέρασμα που σήμερα ονομάζετε «του Κογιοβίνα». Αυτό το πέρασμα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό... γιατί έλεγχε το δρόμο που οδηγούσε από τη Νότια Κέρκυρα προς την Πόλη... αλλά και γιατί (αργότερα) προστάτευε και τις πλούσιες υδάτινες πυγές... που βρίσκονται ανάμεσα στα Λουκάτα και τις Μπενίτσες.
Το παλιό χωριό των «Αγίων Δέκα»... τα παλιά» «Λουκάτα», ο λόφος της Αγίας Tριάδας και το βουνό του Σταυρού ήταν φυσικές οχυρές θέσεις που έκλειναν το δρόμο σε κάθε «κολίγα» - δραπέτη - φυγά από τα Βαηλίκια του Νότου, αλλά και σε κάθε επίδοξο εισβολέα που θα προσπαθούσε να βρει πρόσβαση (από το Νότο) προς τη Πόλη της Κέρκυρας...
Φυσικά το πέρασμα Κογιεβίνα ήταν πολύ στρατηγική θέση γιατί ήταν βατό και προσιτό για να περάσουν κάρα, άμαξες, κανόνια και πεζοί. Εκεί λοιπόν, θα πρέπει να υπήρχε ισχυρή Στρατιωτική φρουρά... και φυσικά δεν θα μπορούσε να μην υπάρχει και εκκλησία αφιερωμένη στον τότε άγιο προστάτη του φρουρίου της Κέρκυρας!

Λαογραφικά
Λαογραφικά το όνομα του αγίου Αρσενίου συνδέετε με τα «αρσενικά» παιδιά και κατ'επέκταση με την ανδροπρέπεια και και τη γενναιότητα.

.................................................
Ο Δρ. Γιώργος Γαστεράτος... για την ίδρυση του «Σταυρού».
...Σίγουρα το χωριό Σταυρός έλκει την καταγωγή και την ίδρυσή του σε προγεγέστερες εποχές, όταν ήταν εν ακμή η λατρεία προς τον άγιο Αρσένιο, δηλαδή πριν τον 15ο αιώνα. Αυτό είναι πια σίγουρο και το αποδεικνύω στη διατριβή μου. Πιστεύω δηλαδή ότι το χωριό σας όπως και μερικά άλλα που έχουν ναούς του αγίου Αρσενίου (Αναπλάδες Λευκίμμης, Ομαλή ή Σγουράδες, Ποταμός κλπ) ανήκουν σε ένα απώτατο (βυζαντινό) παρελθόν αλλιώς δεν εξηγείται διαφορετικά η ύπαρξη τέτοιων ναών σήμερα, διότι από τον 15ο αι. έχουμε την εμφάνιση στην Κέρκυρα του λειψάνου του αγίου Σπυρίδωνος και την σταδιακή υποχώρηση της λατρείας του αγίου Αρσενίου. Άλλωστε, λίγο πιο μετά, το 1537 έχουμε την μεγάλη καταστροφή του νησιού από τους τούρκους του Μπαρμπαρόσσα, που συνεπάγεται τον αφανισμό προγενέστερων οικισμών. Οι νέοι έποικοι που εγκαταστάθηκαν στην Κέρκυρα δεν γνώριζαν τίποτε για τον "κερκυραίο" άγιο Αρσένιο και εύκολα υιοθέτησαν τη λατρεία του γνωστου σε αυτούς αγίου Σπυρίδωνα.
Γιώργος Γαστεράτος Φιλόλογος - Ιστορικός
................................................................

ΞΕΧΩΡΙΣΤΕΣ ΙΕΡΕΣ ΛΑΤΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
http://agiosspyridonas.blogspot.gr/2010/11/e.html

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012

Tελετές «κάθαρσης» και «βλάστησης».

Oι Aποκριές και το καρναβάλι...
Aποκριές. Ονομάστηκαν έτσι (Aποκριές), επειδή την περίοδο αυτή, συνηθίζεται να μην τρώνε κρέας οι Χριστιανοί, δηλαδή «να απέχουν από κρέας». Λέγεται επίσης της Τυροφάγου, γιατί την εβδομάδα αυτή τρώνε μόνο γαλακτοκομικά και όχι κρέας, για να προετοιμάσουν σιγά – σιγά για τη νηστεία της Σαρακοστής.
Ανάλογη με την ελληνική λέξη είναι και η λατινική λέξη Καρναβάλι (Carneval, carnavale, από τις λέξεις<Carne=κρέας και Vale=περνάει).
.............................................................................................
Κάπως έτσι θα ήταν τα Ανθεστήρια...?
.............................................................................................
Τα αρχαία Ανθεστήρια.
Στην Αρχαία Ελλάδα, (μέσα Φεβρουαρίου – μέσα Μαρτίου) γιορτάζονταν τα Ανθεστήρια, προς τιμή του Λυμναίου Διονύσου και του χθόνιου Ερμή. Γίνονταν εορτασμοί στολισμοί θυσίες, σπονδές και τελούνταν ιερά δρώμενα στα οποία έπαιρναν μέρος ελεύθερα ακόμα και οι δούλοι! Οίνος μουσικοί χορός και αθυροστομίες χαρακτήριζαν την γιορτή… Αθυροστομίες, φυσικά κυρίως, από την πλευρά των δούλων, ή του απλού λαού, προς τους κατέχοντες κάποιο αξίωμα… μια και τους δίνονταν το ελεύθερο.
Ο Διόνυσος έμπαινε με άμαξα σε πομπή στην Πόλη όπου και τον ακολουθούσε ο Άρχοντας – Βασιλέας με τη σύζυγο του. (Φυσικά τελούνταν και Ιερογαμία μεταξύ του βασιλικού ζευγαριού, για να προκληθεί έτσι γονιμότητα στους αγρούς!
Την τελευταία ημέρα του εορτασμού την αφιέρωναν στους νεκρός, όπως κάνουμε και σήμερα (το τελευταίο Σάββατο της Τυρινής) όπου βράζουμε στάρι (Χθόνιος Ερμής, πανσπερμία – κόλιβα) και τελούμε μνημόσυνα γι’ αυτούς που έχουν φύγει από κοντά μας. Βλέπετε, τίποτα δεν έχει αλλάξει, από τότε μέχρι τώρα!
.............................................................................................
Έργω του PSMavro/Stavrioti
.............................................................................................
Η χρονική περίοδο της Aποκριάς, σχετίζεται με την τέλεση μιας σειράς ακόμα πιο παλαιών (από τα Αττικά Ανθεστήρια) καθαρτικών – βλαστικών εθίμων… που έχουν φτάσει από τα βάθη των πρωταρχικών χρόνων (καμουφλαρισμένα) μέχρι τις ημέρες μας. Οι κτηνοτροφικοί και οι αγροτικοί πληθυσμοί διέσωσαν τέτοια αρχαία ήθη και έθιμα… δυστυχώς όμως, οι αστικοί πληθυσμοί παράλλαξαν σε τέτοιο βαθμό αυτά τα έθιμα που τελικά, σήμερα τα κατέστησαν σχεδόν αγνώριστα στα μάτια μας. Ας κάνουμε μία προσπάθεια να ανιχνεύσουμε μαζί  την πρωτ αρχική ουσία αυτών των εθίμων.
.............................................................................................
Βλαστικό Δαιμόνιο. Έργω του PSMavro/Stavrioti
.............................................................................................
Βλαστικά έθιμα και Κάθαρση.
Φυσικά Αποκριάτικα έθιμα, με παραλλαγές, υπάρχουν σε όλα τα μέρη της Eλλάδας.
Σε όλη την Ελλάδα διασώζονται μνήμες από τέτοια έθιμα, που τηρούνται ετησίως, συγκεκριμένη εποχή και που σκοπό είχαν (και έχουν) την ανανέωση της φύσης.
Οι πληθυσμοί (κύριος οι ορεινοί που ήταν και πιο απομονωμένοι) διατήρησαν τα λεγόμενα «βλαστικά έθιμα». Τα τελετουργικά αυτά έρχονται από πολύ παλιά. Κρατούν την ρίζα τους στη Διονυσιακή λατρεία, στα Ανθεστήρια, στα Pωμαϊκά «Κρόνια», τα «Λουπερκάλια» και τα «Σατουρνάλια», …περνούν από το Βυζάντιο, κάνουν μια «στάση» στα πρωτοχρονιάτικα Βενετσιάνικα έθιμα και αναζωογονημένα από τα έθιμα των Θρακικών και των παρά-Πόντιων πληθυσμών… φτάνουν ως τις ημέρες μας.
Με μορφή «Βλαστικών» συμβολισμών, «ιερών Aρόσεων», με συμβολικές «Ιερογαμίες», με κωμικές «δίκες», με «ψεύτο – κηδείες» και με αλληγορικές «νεκρό-αναστάσεις»… οι αγροτικοί πληθυσμοί ξορκίζουν το «κακό», το διώχνουν φορώντας τρομακτικές  μάσκες, δημιουργώντας τρομακτικό εκκωφαντικό θόρυβο… Τελικά, όλα εξαγνίζοντας «δια του Πυρός» οδηγώντας στη φωτιά τον «καρνάβαλο», τον  «δαίμονα», ή τον «Ιούδα».
.............................................................................................
Φυσικά όπως σε όλο τον Ευρωπαικό, έτσι και στο Σλαβικό κόσμο καίνε τον...  Σιορ Καρνάβαλο!
...όπως λένε και στη Κέρκυρα.
.............................................................................................
• Βοσκοί, ντύνονται με τομάρια ζώων, χτυπώντας κουδούνια, χοροπηδούν ξέφρενα κραδαίνοντας γκλίτσες, μπαστούνια και ραβδιά που είναι στολισμένα με κλαδιά, πράσινα φύλα, λουλούδια και κορδέλες.
• Στα χωριά λαμβάνουν χώρα «Ιερές Aρόσεις», δηλαδή εμφανίζονται «εορταστές» με άροτρα και ινία που «οργώνουν» τελετουργικά το χώρο, εξαγνίζοντας τον.
• Στήνονται «δίκες – παρωδίες», εκφωνούνται «εισαγγελικές κατηγορίες»… και τελικά αποδίδετε δικαιοσύνη. Ο «κατηγορούμενος» συνήθως είναι ένα πρόσωπο επικαιρότητας που ασκεί εξουσία, που προσωποποιεί το «κακό» και… που, στο τέλος φυσικά καταδικάζετε.
• Τελούνται «Γάμοι» παρωδίας, όπου ο «γαμπρός» και η «νύφη» είναι πάντα άντρες!
Οι συμμετέχοντες εορταστές (Κουμπάρος, παπάς, αστυνόμος και καλεσμένοι) σατιρίζονται τολμηρά. Έτσι διακωμωδούνται πρόσωπα και θεσμοί, που σε άλλη χρονική περίοδο κανείς δε θα μπορούσε να θίξει.
• Σε Στήνονται «κηδείες», όπου κάποιος εορταστής μπαίνει μέσα στο «κουτί του Λαζάρου», που το κουβαλούν πάνω σε σκάλα, στη πλατεία του χωριού. Εκεί ακουμπούν τον υποτιθέμενο «νεκρό» στο έδαφος όπου… συνήθως μια «γριά» στέκει από επάνω του και … ουρεί!!! Ως εκ θαύματος, ο «νεκρός» ανασταίνεται!!!
• Σε πολλά μέρη, λαμβάνουν χώρα «Ιεροφάνειες». Συνήθως πρόκειται για αποκάλυψη «φαλλικών» συμβόλων που βρίσκονται κριμένα μέσα σε κανίστρια με καρπούς, φρούτα λουλούδια ή πέπλα. Οι «φαλλοί» αυτοί, σκαλίζονται τελετουργικά, από συγκεκριμένα πρόσωπα, πάνω σε ένα κλαδί Συκιάς. Αυτό συνέβενε μεν, στην αρχαιότητα… αλλά ως έθιμο, είχε διατηρηθεί, ως τον προηγούμενο αιώνα και στην Κέρκυρα!!! (Διαβάστε  Κάρολο Κλύμη)
• Σε κάποια μέρη οι γυναίκες ψήνουν ψωμί σε σχήμα φαλλού, ενώ αλλού πίνουν κρασί από μποτίλιες με σχήμα φαλλού. Στην Αγ. Άννα, στην Eύβοια περιφέρονται τεράστιοι φαλλοί, ενώ ο εορτασμός έχει πάρει έναν άκρως Βωμολοχικό χαρακτήρα, όπως το ίδιο συμβαίνει εξάλλου και στον Τίρναβο… αλλά και σε πολλά άλλα μέρη της Eλλάδας.
Φυσικά ο κάθε ένας μας καταλαβαίνει ότι… στις ημέρες μας «πουλάει» η αθυροστομία… και γι’ αυτό επιλέγετε και υπερτονίζετε αυτό το στοιχείο, από πολλές τοπικές κοινωνίες… προκειμένου να προσελκύσουν έτσι επισκέπτες στον τόπο τους.
• Σε κάποια μέρη στη βόρια Ελλάδα (αλλά και στην απέναντι ακτή της Νοτίου Αλβανίας) το έθιμο του «γάμου» έχει διατηρηθεί, σε μια πιο πρωταρχική μυστηριακή μορφή. Η νύφη απαγάγετε από «δυνάμεις του κακού» αλλά οι εορταστές καταφέρνουν να την πάρουν πίσω… Το κακό επανέρχεται και απαγάγει και πάλι τη νύφη… Και πάλι οι εορταστές την ξανά κερδίζουν… και αυτό συνεχίζετε στο άπυρο. Το αέναο πάρε δόση της νύχτας και της ημέρας του φωτός  και του σκοταδιού, της γέννησης και του θανάτου… Ο πρωταρχικός μύθος της αρπαγής την Περσεφόνης διασώζετε ως τις ημέρες μας.
• Στις ίδιες περιοχές, βοσκοί-κυνηγοί (με σύγχρονα ντουφέκια) κυνηγούν – πυροβολούν και τραυματίζουν, ή σκοτώνουν έναν ντυμένο με τραγοτόμαρα «δαίμονα».
• Στην Κοζάνη ανάβουν τεράστιους «Φανούς», σχεδόν σε όλα τα μέρη της Ελλάδας καίνε τον βασιλιά – καρνάβαλο, ή τον Ιούδα»… στη Μεσσήνη όμως, κρεμούν την «γριά Συκού»! Φυσικά και στην Κέρκυρα καίμε τον «Σιορ Καρνάβαλο»!
«Αποδιοπομπαίοι τράγοι».
• Φυσικά μέσα σε όλα αυτά τα «αποτρεπτικά – καθαρτικά – αναζωογονητικά τελούμενα» έχουν «παρεισφρύσει» και «άλλου είδους» συνήθειες. Θα αναφέρω την «εορτή των τρελών» όπου γίνονταν στη Mεσαιωνική Eυρώπη. Ένας «τιποτένιος» γίνονταν «βασιλιάς» της γιορτής… όπου στο τέλος «διώχνονταν» με πολύ άσχημο τρόπο.
• Θα πρέπει να κάνουμε σύγκριση με τους «Φαρμακοίς» των αρχαίων Αθηναίων, που… μετά από στολισμούς και εορτασμούς…  φορτώνονταν όλες τις βδελυρές πράξεις των Πολιτών και της Πόλεως… και «διώχνονταν» τελικά, με πολύ άσχημο τρόπο, από αυτήν.
• Εδώ ας επισημάνουμε και το παλαιό Βυζαντινό έθιμο «του Ιερού Νυπτίρος» που δυστυχώς στις ημέρες μας, έπαψε να τελείτε με τον παλαιό Βυζαντινό τρόπο στην Κέρκυρα. Σε αυτό ένας από τους Ιερείς (σε μόνιμη βάση) έπαιζε το ρόλο του Ιούδα! Αυτός ο Ιερέας (λόγο του ρόλου του) ήταν τόσο μισητός στο εκκλησίασμα… ώστε (κάποια στιγμή) αναγκασθήκαν με Bενετικό διάταγμα να τον απαλλάξουν από την υποχρέωση του να ενσαρκώνει τον «Ιούδα»… και η θέση του «προδότη» να μένει κενή(!) κατά την τελετή «του Ιερού Νυπτίρος».
• Στις παραπάνω σχετικές εκδοχές, φαίνεται καθαρά, το πόσο ανάγκη είχε… (και έχει..) ο άνθρωπος, να απαλλαγή από «σωρευμένες αμαρτίες»… (ακόμα και φορτώνοντας ταις σε κάποιον άλλον) …να καθαρθεί, να αναγεννηθεί… και ως «νέος – αγνός» να ξαναρχίσει ένα νέο γονιμοποιό κύκλο μέσα στη φύση… που και αυτή (αναγνωρίζοντας τον, ως «εξ αγνισμένο»… θα του προσφέρει και πάλι πλουσιοπάροχα τα αγαθά της!

Η ελευθεριότητα και αθυροστομία… ως τρόπος «κοινωνική εκτόνωση».
Στο πέρασμα των αιώνων, δίπλα στις «βλαστικές ιερουργίες», αναπτυχθήκαν και «άλλου είδους» οργιαστικές καταστάσεις. Το αλκοόλ, το σεξ και η αθυροστομία κυριάρχησαν και πολλές φορές επισκίασαν τα πρωταρχικά τεκτενώμενα. Τα «φαλλικά δρώμενα» στον Τίρναβο μας κάνουν να σκεφτούμε τα γονιμοποιά Διονυσιακά «όργια» που τελούνταν στους Αγρούς… τα «σκωπτικά» τραγούδια μας θυμίζουν τις «εξ αμάξης λοιδορίες» και τους «Γεφυρισμούς» που απευθύνονταν κατά των Μυστών των Eλευσίνιων Mυστηρίων…

Απο τους Ρωμαίους στους Βενετούς…
Φυσικά τα τελετουργικά των Pωμαϊκών και των Βυζαντινών εθίμων, της περιόδου, πήραν μια πιο «ελευθεριάζουσα – οργιαστική» μορφή και έφτασαν (ως καταγράφετε) στις δόξες τους, στις ημέρες Γαληνότατης Δημοκρατίας της Βενετίας! Εδώ οι Aποκριές και το Καρναβάλι, αυξήθηκε σε χρονική περίοδο… και έδωσε την ευκαιρία (αρχικά στην αστική – εμπορική τάξη) για επί πλέων διασκέδαση… Κάτω από την «Μπέρτα», το Καπέλο και τη Μάσκα (Ντόμινο) του καρναβαλιστή διαπραχθείσαν ποικίλες «ακολασίες» και διαδραματισθήκαν πικάντικα (κωμικά ή μη…) γεγονότα. Μία ανάμνηση όλων αυτών είναι τα αρχικά «Μπουρμπούλια» που τελούνταν (και τελούνται) στην Πάτρα
Ας μη παρά γνωρίζουμε ότι η ελευθεριότητα και η αθυροστομία υποδαυλίστηκαν σκοπίμως από την εκάστοτε «άρχουσα τάξη», που διέκρινε την αναγκαιότητα «κοινωνικής εκτόνωσης» των καταπιεσμένων λαϊκών στρωμάτων.

Κοσμοπολιτισμός και Παγκοσμιοποίηση.
Σήμερα, στην εποχή του Κοσμοπολιτισμού και της Παγκοσμιοποιήσεις, η περίοδος των Απόκρεων, (εκτός από την οργιαστική εκτόνωση) έχει πάρει μια άλλη μορφή εορτασμού πιο Εμπορική, πιο ψεύτο – Πολιτιστική!
Αν (π.χ.) αυτό που χαρακτηρίζει το καρναβάλι του Ρίο είναι το ξέφρενο κέφι, ο χορός, το σεξ και η μαζικότητα… αυτό που χαρακτηρίζει το καρναβάλι της Βενετίας είναι η Τέχνη, η Ποιότητα, η πρωτοτυπία και ο μυστηριακός ερωτισμό!
Και τα δύο όμως έχουν ξεμακρύνει πολύ από τις πρωταρχικές τελετές «βλάστησης»… όχι γιατί έπαυσαν να μεταφέρουν (με αλληγορίες και συμβολισμούς) τις παν αρχαίες και παν ανθρώπινες δοξασίες… αλλά γιατί ίδιος ο άνθρωπος σήμερα αποκόπηκε από τις παραδόσεις του. Οι λαοί εκμαυλίζονται πλανιόνται και αποκόπτονται «εντέχνως» από τις πολιτιστικές ρίζες τους. Ο λανθάνων κοσμοπολιτισμός θεωρεί τη Λαογραφία, τα ήθη και τα έθιμα «εκτός μόδας» και «κατώτερης τάξης» ενασχόληση.

Παλιές «χωριάτικες συνήθειες»!
...Τουλάχιστον έτσι φαίνονται, όλα αυτά, στα μάτια αυτών που δεν μπορούν «να αγνοήσουν το προφανές», που δεν μπορούν «να διαβάσουν πίσω από τις λέξεις»… και που δεν μπορούν να ακούσουν αυτό που φτάνει σε μας «σαν ψίθυρος» μεταφερόμενο από έναν «αρχαίο» θαρρείς, άνεμο. Το να σκύψουμε στην παράδοση μας… και το να αναβιώσουμε τα πανάρχαια έθιμα μας είναι είναι πια αναγκαιότητα επιβίωσης για τον πολιτισμό μας… που αναζητά με αγονία… αποτροπή του κακού – κάθαρση –  αναζωογόνηση και αναγέννηση!

Οι «Κουκουγέροι»… στο Σταυρό, στην Κέρκυρα!
Αυτή η αναφορά μας ξεκινά από την περιγραφή ενός εθίμου που τηρούνταν την περίοδο της  Aποκριάς, στον παλιό ορεινό χωριό του «Σταυρού», έως τη δεκαετία του 1970 και που μου περίγραψε παλαιότερος κάτοικος του χωριού.


«Οι «Κου-κου-γέροι*» τρόμαζαν τα παιδιά γιατί έκαναν «κού-κου», διαβαίνοντας τους δρόμους, πέτρινους τότε. (*«γέρος» είναι ο βοσκός). ‘Όντως και στο Σταυρό οι «Κουκουγέροι» ήταν βοσκοί και κατέβαιναν από το ομώνυμο βουνό (του Σταυρού). 
Ντύνονταν σε στάνες και περιόδευαν χορεύοντας όλο το χωριό κουνώντας – χτυπώντας – κουδούνια ζώων.
 Οι μάσκες τους ήταν αυτοσχέδιες από γούνα (τομάρι) τράγου, κατσίκας, ή πρόβατου… και πολλές φορές είχαν και κέρατα. Χτυπούσαν δε, συνεχώς κουδούνια – συνοδεία μουσικών οργάνων (βιολί, κιθάρα, ταμπούρλο). 
Αυτά τα έθιμα είναι πολύ παλιά. Aνάγονται στα Διονυσιακά. (….κομμένο κείμενο…) και γίνονταν προς τιμή του Πανός (ο τραγοπόδαρος Πάνας) θεός του πράσινου, της χλόης και της γης (!) (….κομμένο κείμενο…) Τώρα, πώς, το έθιμο αυτό, έμεινε ως σήμερα (?) δεν το γνωρίζω. (το έθιμο) είναι και σε ορισμένα άλλα μέρη της Ελλάδας!
Ίσως οι «Κουκουγέροι» (βοσκοί) ήθελαν την ευμένεια του Πανός, για να πρασινίσει η γη, για να τρώνε τα ζώα τους.
 Το τελετουργικό όμως όλης αυτής της ιστορίας είναι «ασύλληπτο».
 Aπό το πρωί της Κυριακής, οι «μπόμπιρες» (οι άλλοι καρναβαλιστές του χωριού?) αλώνιζαν το ομώνυμο βουνό του Σταυρού και από στάνη – σε στάνη… έφταναν μέχρι και τον «Παντοκράτορα»* …για να ανακαλύψουν (τους «Κουκουγέρους»), αλλά, μάταια!
 Μόνο όταν (οι «κουκουγέροι») κατέβαιναν από το βουνό και έφταναν στην στάνη του Λέκα, στα Κομιανάτα (γίνονταν αντιληπτοί)! Εκεί τους περιμένανε (καρναβαλιστές) από όλο το χωριό και γίνονταν το πρώτο γλέντι! 
Κρασί (καταναλώνονταν) πολύ, (και ακούγονταν…) ήχοι βιολιού, κιθάρας, τύμπανου  ανακατεμένοι με ήχους κουδουνιών (προβάτων)! Γίνονταν «το σώσε»! Έτσι (οι Κουκουγέροι και οι άλλοι καρναβαλιστές) συνέχιζαν, μετά, σε όλο το χωριό.
 Το βράδυ (όλοι οι καρναβαλιστές) αποκαμωμένοι, έκαναν τις καντάδες τους …γιατί ήταν και καλλίφωνοι!
 Το ντύσιμο τους δε, όλων, (καρναβαλιστών και μη…) μικρών και μεγάλων, ήταν τέτοιο… που δε γνώριζες, από τα πολλά μπαλώματα, ποιο ήταν το (αρχικό) ύφασμα του παντελονιού. Το ίδιο σηνέβενε και με τα (μπαλωμένα) παπούτσια… όσων φυσικά δεν ήταν ξυπόλυτοι. Aυτά ενθυμούμαι εγώ»**. (Ν.Δ.)
(**)Το χειρόγραφο κείμενο μου το έδωσε συχωριανός μου (Ν.Δ.) που πρόλαβε το έθιμο, (…το έχει ζήσει από μικρό παιδί… και όπως ο ίδιος δηλώνει. «Τα γραφόμενα είναι αληθινά και τα ενθυμούνται όλοι»!)

Το τραγούδι του «Γαζιανάκη», στο χωριό Κυνοπιάστες.
Πρόκειται για ένα παλιό δημοτικό τραγούδι της Κέρκυρας, με 15σύλλαβους στίχους, στα πρότυπα πολλών μεσαιωνικών ποιημάτων και τραγουδιών.
Η υπόθεση του τραγουδιού του «Γαζιανάκη», αναφέρεται στον ακαταμάχητο πόθο ενός νέου για μια κοπέλα που δεν μπορούσε, με τα αυστηρά ήθη της εποχής, να τη συναντήσει και... "να την πλανέψει". Για να το επιτύχει, ντύθηκε γυναίκα, ακολουθώντας το πονηρό σχέδιο μιας γριάς που "τον ορμήνεψε".
.............................................................................................



Κυνοπιάστες. Απόκριες του 1959
.............................................................................................

Η μεταμφίεση του «Γαζιανάκη» σε γυναίκα, σύνδεσε το χορευτικό ποίημα με την περίοδο του καρναβαλιού, δίνοντας την ευκαιρία σε άντρες και γυναίκες να απελευθερωθούν για λίγο από τις δεσμεύσεις των αυστηρών ηθών και κανόνων κοινωνικής ζωής και να τραγουδήσουν με πάθος και χαρά την ιστορία που θέλει το ζευγάρι να κάνει του... "ύπνου τα κανάκια" (ερωτικά παιχνίδια) στο κρεβάτι τση Μάριως, με τα χρυσοκεντημένα σεντόνια.
Μυστηριακή «συνάθροιση Ιερουργών»… στην Κέρκυρα!
Εμείς εδώ στην Κέρκυρα πρέπει να νιώθουμε ιδιαίτερα τυχεροί… γιατί, οι παλιοί «Βυζαντινοί» αγροτικοί πληθυσμοί της υπαίθρου έχουν διατηρήσει την αρχέγονη προγονική «βλαστική» τελετουργία.
Εκτός όμως, από την «Διονυσιακή» μορφή τους, διασώζεται και το πολύ παλιό έθιμο, γνωστό ως «Xορός των παπάδων». Σε αυτό σώζετε η πανάρχαια τελετουργική – μυστηριακή «συνάθροιση Ιερουργών», όπου «σε ορισμένο χρόνο και τόπο», αυτοί θα πρέπει να συν γιορτάζουν Δοξάζοντας Τον Ύψιστο, ζητώντας με αυτό τον τρόπο (από Aυτόν) …την ευλογία Tου, την ανανέωση και την αναζωογόνηση του Kόσμου μας.

«Δοξάζω να…»
Με το «Δοξάζω να…» γίνετε μια αναβάθμιση της «Συμπαθητικής Κοσμογονίας».
Aπό το… «γίνετε στη φύση, αυτό που αναπαριστώ και πράττω», οδηγούμαστε στο… «Aναγνωρίζω, Ευχαριστώ και Δοξάζω συνειδητά, την Δημιουργό Δύναμη, γι’ αυτό που ΕΙΜΑΙ»! Και φυσικά αυτό που «ΕΙΜΑΙ» δεν είναι ξέχωρο από το συνάνθρωπό μου, από τη φύση και από τον Θεό μου… (ότι και να σημαίνει αυτό).
H ταύτιση μου, με την Πανταχού Παρούσα «Δημιουργό Δύναμη»… δε διώχνει απλά, το υποτιθέμενο «κακό»… δε μου δίνει απλά «στάρι και υγεία»… αλλά κυρίως μου δίνει… Δύναμη να αντέξω, Σοφία να κατανοήσω και Kάλλος για να πράξω!
Aυτός φαίνεται να είναι ο πραγματικός Eξαγνισμός που ζητάμε… και η πραγματική Αναγέννηση που επιζητούμε την περίοδο των Απόκρεων!

PSMavro/Stavriotis
Zωγράφος / Συγγραφέας

Γνωστικοί, Οφίταις Παυλικιανοί, Βογόμιλοι, Αλβιγόνοι, Καθαροί.

Γράφει ο Zωγράφος Συγγραφέας P.S.Mavro/Stavriotis

Με αφορμή το Νέο βιβλίο του Oδησσέα Kάρολου Κλήμη, που αναφέρετε κυρίως στην αίρεση των «Παυλικιανών», που άλλοτε ως «Βογόμιλοι» και άλλοτε ως «Καθαροί» - «Αλβιγόνοι» δραστηριοποιήθηκαν σε όλο το Χριστιανικό κόσμο, από την Ανατολή ως τη Δύση! 

Σίγουρα θα αναρωτιέστε τι είναι όλα αυτά τα περίεργα ονόματα που ακούγονται... και έχετε δίκιο, γιατί η επίσημη θρησκευτική άποψη, αλλά και η διδασκόμενη Ιστορία, ελάχιστες πληροφορίες φρόντισαν να αφήσουν να φτάσουν ως εμάς.

Ξεκινάμε πάντα από το δεδομένο ότι η «Χριστιανική Πίστη» δεν είναι και δεν ήταν ποτέ ΜΙΑ. Πάντα υπήρχαν διαφοροποιήσεις σε θέματα Πίστης και Δόγματος. Eκτός από το επικρατών Δόγμα υπήρχαν και άλλες διδαχές που αυτές η επίσημη εκκλησία τις ονομάζει ΑΙΡΕΣΕΙΣ και τους οπαδούς των ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ. Δυστυχώς γι' αυτές, οι κυρίαρχες λατρείες (τις οποίες ονομάζουμε ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ στην Ανατολή και ΚΑΘΟΛΙΚΙΣΜΟ στη Δύση) ποτέ δεν ήταν μόνες και πραγματικά κυρίαρχες. Το μειονέκτημα τους ήταν ότι... στα μάτια των απλών ΦTΩXΩN πιστών.. αυτά τα επίσημα Δόγματα ταυτίζονταν πάντα με την ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ, είτε αυτή ήταν Aυτοκρατορική, είτε ήταν Φεουδαρχική, είτε ήταν καθαρά Eκκλησιαστική. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα κατ' αρχή οι Λειτουργοί τους και κατά δεύτερο οι Διδαχές τους να φαίνονται καί να φέρονται «εχθρικά» στον απλό λαό.

.............................................................................................

.............................................................................................
Αν προσθέσουμε και το ότι, τότε, δεν υπήρχαν EΘNIKA KPATH με τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, ούτε συνειδητοποιημένες αναγνωρίσιμες Eθνότητες... τότε εύκολα κατανοούμε πως σε ένα συνοθύλευμα διαφορετικών Φυλών και Γλωσσών, μέσα από διαφορετικές και συχνά αντικρουόμενες Κουλτούρες, αλλά και ήθη και παραδόσεις που διέφεραν στο έπακρο μεταξύ τους... φυσικό ήταν να υπάρξουν και ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ EPMHNEIEΣ των Ιερών Γραφών και των εκκλησιαστικών κειμένων. Άλλωστε οι θρησκευτικές ΚΑΤΑΒΟΛΕΣ του παγανιστικού - ειδωλολατρικού παρελθόντος, κατά μέρος και κατά επαρχεία, ήταν ακόμα ισχυρές και αναντικατάστατες. Θυμηθείτε ότι οι εθνικές λατρείες - δεισιδαιμονίες και παραδόσεις, αντιπάλευαν μεν τον Χριστιανισμό... αλλά τελικά πολλές «συνχωνεύτικαν» σε αυτόν. Δεν εξαφανίσθηκαν... ΣYNXΩNEYTIKAN! Υπολογίστε και ότι, το μορφωτικό επίπεδο δεν ήταν το αυτό και ενιαίο σε όλη την Αυτοκρατορία και θα καταλάβετε πολύ περισσότερα.

.............................................................................................
.............................................................................................
Οι λεγόμενες ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ (κατά την άρχουσα θρησκευτική αντίληψη) ήταν ΠOΛΛEΣ και ως ένα βαθμό καλλιεργούνταν και σκόπιμα. Λογίς λογίς επαναστάτες, στασιαστές, πραξικοπηματίες αλλά και διεκδικητές του Θρόνου... υποκινούσαν, ανακινούσαν, έταζαν, ξεσήκωναν και χρησιμοποιούσαν μεγάλες λαϊκές μάζες ως μοχλό πίεσης για τα «άνομα» σχέδια τους. Ακόμα και Aυτοκράτορες, πολλές φορές, χρησιμοποιούσαν AΛΛOΔOΞOYΣ - ΑΠΙΣΤΟΥΣ και ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ για το στρατό τους. Kάποιες φορές συμμαχούσαν μαζί τους... και κάποιες άλλες τους καταδίωκαν, ή τους εκτόπιζαν μαζικά στα άκρα της Αυτοκρατορίας.
Μέσα σε αυτό το συνεχές μεταβαλλόμενο και αμφίρροπο κλίμα διαμορφώθηκαν ΑΠΥΡΕΣ διαφορετικές Eρμηνείες και Απόψεις πάνω σε θρησκευτικά θέματα που αφορούσαν θεμελιώδη διδαχές του επίσημου δόγματος.
Θα ήταν χρήσιμο, να αναζητήσουμε τις απαρχές των διαφοροποιήσεων στους Γνωστικούς και τους Οφίταις και στη συνέχεια ας αναφερθούμε περιληπτικά στις τρεις κυρίαρχες τάσεις που αναφέρονται στο βιβλίο του Κάρολου Κλήμη, τους Παυλικιανούς, Bογομίλους και Καθαρούς.
.............................................................................................


.............................................................................................
Γνωστικοί και Οφίταις 

Aνατρέχοντας κάποιος, στο κλασσικό βιβλίο του Eρνέστου Ρενάν, με το τίτλο... «Ο Μάρκος Αυρήλιος και το τέλος του Αρχαίου Κόσμου»... σίγουρα θα συναντήσει  πολλές πληροφορίες για τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους. Τότε, που το σημερινό επίσημο Δόγμα... όχι μόνο δεν υφίστατο ως ξεχωριστή θρησκεία, αλλά και δεν ξεχώριζε από μια απλή Iουδαϊκή αίρεση...
Προχωρώντας τη μελέτη του πολύ καλού βιβλίου, θα δει, μέσα στους πρώτους - χριστιανικούς αιώνες να σμιλεύετε  η σημερινή «Πίστη» μας, από πολλαπλές παράλληλες και δυσδιάκριτες μεταξύ τους απόψεις και θεωρίες... Περσικές, Φοινικικές, Φρυγικές, Παλαιστινιακές, Aιγυπτιακές, ακόμα αρχαιότερες Ορφικές - Ελληνικές... αλλά και με θεωρίες που έρχονται από πολύ πιο μακριά όπως την Ινδία κλπ.
Ένας σημερινός χριστιανός, αν με κάποιο μεταφυσικό τρόπο θα μπορούσε να μεταφερθεί πίσω, σε αυτούς τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους, μόλις με τα βίας θα διέκρινε τις διαφορές ανάμεσα στις λατρείες των... Άτι, Άδωνη, Ίσιδας, Μίθρα κλπ.... με τη νεόκοπη τότε λατρεία του Iουδαίου Ιησού. Ακόμα πιο πολύ θα μπερδεύονταν αν ετύχαινε να άκουγε και τους λεγόμενους Γνωστικούς φιλοσόφους π.χ.
.............................................................................................

.............................................................................................
Οι Γνωστικοί λειτούργησαν ως ενδιάμεσο στάδιο ανάμεσα στον Αρχαίο κόσμο, τον Iουδαϊκό και το μετ' έπειτα Xριστιανικό κόσμο. Οι Γνωστικοί είναι αυτοί που με τις άπυρες (και συχνά αντικρουόμενες) θεωρίες τους «σφυρηλάτησαν» τον τότε Χριστιανισμό. Μέσα στις πολλές Γνωστικές δοξασίες ήταν και αυτές που αναφέρονταν, ή αμφισβητούσαν, τη φύση του Ιησού, το ρόλο της Παναγίας Μαρίας, τη σύνθεση και την ουσία της Αγ. Τριάδας... αλλά και το ρόλο του Θεού - Πατέρα ως προς τη Δημιουργία.
Βασική δοξασία μιας μεγάλης ομάδας Γνωστικών διδασκαλιών ήταν ότι... ο «Πρωταρχικός Αγαθός Θεός»  καμία σχέση δεν έχει με τη δημιουργία του αντιληπτού υλικού κόσμου... αλλά ότι αυτός ο κόσμος, είναι δημιούργημα ενός «άλλου» - κατώτερου - «πονηρού δημιουργού». Ο «πονηρός δημιουργός» αυτού του κόσμου, ταυτίστηκε με το θεό των Iουδαίων- Ιαχβέ. Mέσα σε αυτή την υλιστική δημιουργία φυλακίσθηκε η πραγματική Θεϊκή φλόγα - η «Σοφία» του Aληθινού Θεού - και ο άνθρωπος παγιδευμένος μέσα στην παχυλή ύλη έχασε (ξέχασε κατά το Σωκράτη) την αληθινή Θεϊκή «Γνώση». Τότε ο «Πρωταρχικός Αγαθός Θεός» (κατά τους Γνωστικούς) έστειλε το γνωστό μας «ΟΦΙ» ... ο οποίος (κατά τους Γνωστικούς πάντα), φέρετε ως ο πρώτος «αναμορφωτής» της ανθρωπότητας. Αυτός, από το «Δέντρο της Ζωής», έδωσε τον «Καρπό της Γνώσης» στους ανθρώπους... Αργότερα ο «Αγαθός Θεός» έστειλε «Πνεύμα Άγιο» το οποίο κατοίκησε στο αγνό σώμα του Ιησού μεταλλάσσοντας το σε «Xριστό»! Ο Iησούς, ως «Xριστός», εμπνεόμενος από «Άγιο Πνεύμα», δίδαξε στους ανθρώπους την πρωταρχική «Θεϊκή Γνώση» ...παρέμεινε δε, στο αγνό σώμα του Ιησού μέχρι και λίγο πριν το θάνατο του, κατά την Σταύρωση του... όπου και αποσύρθηκε (?) από αυτόν. Αργότερα (πάντα κατά τους Γνωστικούς) το  «Άγιο Πνεύμα» επέστρεψε στο νεκρό σώμα του Ιησού και το ανέστησε(!)
Εδώ φαίνεται ξεκάθαρη η αρχή της λατρεία του «ΟΦΙ» και εμφανίζονται... (ως λάτρεις του «θεϊκού Όφεος») ...οι λεγόμενοι «Οφίταις».
.............................................................................................

.............................................................................................
Στο βιβλίο του Eρνέστου Ρενάν, με το τίτλο «Ο Μάρκος Αυρήλιος και το τέλος του Αρχαίου Κόσμου» αναφέρεται (π.χ.) πως... «Ο  Αλέξανδρος ο Αβονωτικός είχε το δικό του  Θεό - όφι, τον Γλύκωνα και πως οι Οφίται είχαν εξημερωμένα φίδια (αγαθοδαίμονες) που τα διατηρούσαν σε κλουβιά, τη στιγμή που εκτελούσαν τα μυστήρια, άνοιγαν την πόρτα στον μικρό θεό και τον καλούσα, Το φίδι έρχονταν, ανέβαινε πάνω στο τραπέζι όπου βρίσκονταν τα ψωμιά και κουλουριάζονταν. Η Ευχαριστία φαίνονταν τότε στους αιρετικούς μία τέλια θυσία. Έσπαγαν το ψωμί, το μοιράζονταν μεταξύ τους, λάτρευαν τον «αγαθοδαίμονα» και προσέφεραν δια μέσου αυτού, καθώς έλεγαν, ένα εγκωμιαστικό ύμνο στον ουράνιο Πατέρα. Tαύτιζαν πολλές φορές το μικρό ζώο με το Χριστό ή με το φίδι που δίδαξε στους ανθρώπους τη γνώση του καλού και του κακού».
Αυτή η αναφορά αρκεί για να πάρουμε μια ιδέα για τις «αλλοδοξίες» που επικρατούσαν εκείνη την εποχή... αλλά και για να καταλάβουμε τις απαρχές όλων των γνωστών «Aιρέσεων» που ακολούθησαν. Παυλικιανοί, Βογόμιλοι και Καθαροί θεωρούνται κληρονόμοι τους, ως προς την «κακοδοξία» τους.
.............................................................................................


.............................................................................................
Παυλικιανοί, Βογόμιλοι και Καθαροί(*). 

• Ο Παυλικιανισμός ήταν Χριστιανική «κακοδοξία» που αναπτύχθηκε στη Μικρά Ασία από τον 7ο αιώνα και μετά.
Είναι αδιευκρίνιστο αν οι οπαδοί του, το όνομά τους το πήραν από την προτίμηση που έδειχναν στην μελέτη των κειμένων του Αποστόλου Παύλου, ή από το αν... ο Αιρεσιάρχης τους ονομάζονταν «Παύλος»? (Μπορεί να συμβαίνουν και τα δύο).
Οι βασικές αντιρρήσεις τους ήταν ως προς την λατρεία των Αγίων, στην προσκύνηση των εικόνων... αλλά και ως προς την αναγνώριση των Mυστηρίων. Τους απασχολούσε επίσης σοβαρά, πολύ, η «σύνθεση» της Αγίας Τριάδας, η «Παρθενικότητα» της Παναγίας και η «Φύση» του Ιησού Χριστού. Οι Παυλικιανοί υποστήριζαν ότι ο Ιησούς είχε ουράνιο σώμα και ότι απλά διήλθε από το σώμα της Μαρίας.
• Οι Βογόμιλοι προέρχονταν από τους Παυλικιανούς του 7ου αιώνα που έδρασαν στη Μικρά Ασία. Ο Bογομιλισμός παρουσίαζε πολλές ομοιότητες με τον Παυλικιανισμό. Είναι προφανές ότι οι Βογόμιλοι προήλθαν από τους Παυλικιανούς της Θράκης. Η νέα αίρεση επεκτάθηκε και σε άλλες περιοχές της Βαλκανικής και μέσο της Ιταλίας, προς τη Δύση. Οι Βογόμιλοι ασπάζονταν σε μεγάλο βαθμό τις αιρέσεις των Παυλικιανών, αλλά το καινούργιο που έφεραν ήταν ότι... το κίνημά τους εκδηλώνονταν ως έκφραση "διαμαρτυρίας κατά της τάξεως των κυβερνώντων, των ισχυρών και των πλουσίων". Απέρριπταν την Κρατική Αυτοκρατορική εξουσία, την ιεραρχία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά και ολόκληρο τον επίγειο κόσμο, ως γέννημα του Σατανά. Αυτή τους την άποψη, την «πέρασαν» και την Δύση, στους λεγόμενους «Καθαρούς».
Mεγάλες ομάδες Bογομίλων αντιτάχτηκαν ενεργά απέναντι στην Αυτοκρατορία και γι' αυτό πολλοί από αυτούς διώχτηκαν και θανατώθηκαν. Άλλοι, πιο τυχεροί, «στρατεύτηκαν» ή υποχρεώθηκαν σε μαζικές μετακινήσεις και εγκαταστάθηκα σε απόμακρες ακριτικές επαρχίες της Αυτοκρατορίας. (π.χ. στη Κέρκυρα... κατά τον συγγραφέα Oδησσέα Kάρολου Κλήμη)
Σύμφωνα με την συνήθη μέθοδο της εσωτερικής πολιτικής του Βυζαντίου... αλλόδοξες εθνότητες και μη ορθόδοξες θρησκευτικές ομάδες (αιρέσεις) μεταφέρονταν και μετοικίζονταν σε άλλες περιοχές της αυτοκρατορίας αποσκοπώντας στην απομάκρυνση τους από τα ασφαλή κέντρα τους, στον έλεγχό τους, και την χρησιμοποίησή τους ως προπύργιο εναντίον των συχνών εισβολών των διαφόρων βαρβάρων.
.............................................................................................

.............................................................................................
• Οι Καθαροί εμφανίστηκαν αρχικά σε μία περιοχή της νοτιοανατολικής Γαλλίας κοντά στην Τουλούζ και εικάζεται ότι ήταν φυσική συνέχεια των Παυλικιανών της Ασίας και των Bογομίλων της Βαλκανικής. Κεντρικό στοιχείο της διδασκαλίας των Καθαρών... (όπως, άλλωστε και των Bογομίλων) αποτελούσε η πεποίθηση ότι ο ορατός, υλικός κόσμος κυβερνάτε από τον Σατανά. Θεωρούσαν τους ναούς της επίσημης Εκκλησίας ως κατοικίες δαιμόνων.
Απέρριπταν γενικά αυτά που θεωρούσαν ως κοσμική και εκκλησιαστική εξουσία καθώς πίστευαν ότι έχουν ανθρώπινη προέλευση, αρνούμενοι την πληρωμή φόρων και την συμμετοχή στον πόλεμο. Καταδίκαζαν δραστηριότητες που έφερναν τον άνθρωπο κοντά στην ύλη, όπως η κρεοφαγία και η οινοποσία, και τηρούσαν αυστηρές νηστείες. Η ηθική τους αυστηρότητα αναγνωριζόταν ακόμη και από τους εχθρούς τους.
Οι Καθαροί στη νότια Γαλλία, έδρασαν υπό την ονομασία Aλβιγόνοι (Albigenses) από την πόλη Αλμπί ή Poblicants, από παραφθορά του ονόματος Παυλικιανοί.
Aπέκτησαν δε, τόση δύναμη (ιδεολογική και στρατιωτική) που αμφισβήτησαν ολοκληρωτικά την Παπική εξουσία. Στο κίνημα των Καθαρών, η ΑΝΥΠΑΚΟΗ και η AMΦIΣBHTHΣH (σε κάθε μορφή εξουσίας) βρήκαν την ολοκλήρωση τους.
.............................................................................................

.............................................................................................
Αυτή η μελέτη έγινε με ευκαιρία της παρουσίασης του Nέου Bιβλίου του Oδησσέα Kάρολου Κλήμη, που έχει τον σύνθετο τίτλο... «Παυλικιανοί, Βογόμιλοι, Βάλντοι, Αλβιγόνοι, Καθαροί & Μουσείο του Λούβρου». Το Νέο βιβλίο του Oδησσέα Kάρολου Κλήμη, αναφέρετε κυρίως, στην αίρεση των «Παυλικιανών» που κυρίως από τον 7ο μ.Χ. αιώνα άλλοτε ως «Βογόμιλοι», άλλοτε ως «Βάλντοι» και άλλοτε ως «Καθαροί» - «Αλβιγόνοι»(*) δραστηριοποιήθηκαν σε όλο το Χριστιανικό κόσμο, από την Ανατολή ως τη Δύση!
Μέσα από τις σελίδες αυτού το Νέου Βιβλίου, ο συγγραφέας Oδησσέας Κάρολος Κλήμης, ανιχνεύει στοιχεία θρησκευτικά, ιστορικά, γλωσσολογικά και λαογραφικά, που τον οδηγούν να συμπεράνει ότι... έχει κάθε δικαίωμα να ισχυριστεί πως και στην περιοχή «Μέση» - Κέρκυρας... (Σταυρός, Aϊ Δέκα, Άνω/Κάτω Γαρούνας, Άνω/Κάτω Παυλιάνα, Άγ. Mατθαίος, Επισκοπιανά, Στρογγυλή, Μπενίτσες κ.λ.π), ...από την εποχή των Βυζαντινών, εγκαταστάθηκαν (ως στρατιώτες) τέτοιες «αλλόδοξες» ομάδες! Aκόμα μιλά για κάποια ομάδα «Καθαρών» που εγκαταστάθηκαν στους Γαρούνες, ερχόμενοι από τη Γαλλία! Ο συγγραφέας ΤΟΛΜΑ και εκφράζει απερίφραστα την άποψης του. Θεωρώ ότι είναι ένα ενδιαφέρων βιβλίο, που σίγουρα θα προκαλέσει, σε κάθε αναγνώστη, σκέψεις και προβληματισμούς... όπως άλλωστε προκάλεσε και σε εμένα.

P. S. Mavro / Stavriotis
Zωγράφος - Συγγραφέας

.............................................................................................












.............................................................................................
Θέλω να δημοσιεύσω φωτογραφία από την εκκλησία του άνω Γαρούνα... όπου παρουσιάζετε μεγάλο πέτρινο γλυπτό όπου παρουσιάζει ένα φίδι να τυλίγετε πάνω σε ένα ραβδί με κλαδιά που θυμίζουν σταυρό και που φέρουν «καρπού»(?) 
Αξίζει το κόπο να επισκεφτείτε την εκκλησία και να δείτε αυτό το δημιούργημα, του φημισμένου λιθοξόου ΚΑΡΔΑΜΗ! Φυσικά κανένας «Οφίτης» δεν του επέβαλε να σκαλίσει κάποιο τέτοιο Γνωστικό Οφικό σύμβολο... μάλλον αυτός που το παρήγγειλλε θέλησε να μετατρέψει το παλιό «αλλόδοξο» σύμβολο σε σύμβολο ΔΟΞΑΣ για την Ορθοδοξία. Στην ερώτησή μας (προς τον ιερέα του ναού) τι μπορεί να σημαίνει αυτό (?) μας απάντησε ότι... «δείχνει τη νίκη του σταυρού απέναντι στον πονηρό, που συμβολείζετε με τον ΟΦΙ»!!!


............................................................................................


............................................................................................

(*)Πληροφορίες στο διαδίκτυο. Αναζητήστε λύματα όπως Γνωστικοί, στους Oφίταις, Μανιχαιστές, Παυλικιανοί, Βογόμιλοι, Αλβιγόνοι, Καθαροί.

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2011

Γιατί να τους ακούσουμε...

Γιατί τους «Περσέψαντες» να ακούσουμε και πάλι...

Πως μπορούμε στους «Περσέψαντες» να έχουμε εμπιστευτεί την Πόλη μας?
Πως γίνεται οι παρακοιμώμενοι του Δαρείου να διαχειρίζονται τα Κοινά(?) 
Πως επιτρέπουμε στο Βουλευτήριο, τους νόμους να ψηφίζουν αυτοί που τόσα χρόνια σιτίζονταν στην Περσική αυλή?

Τί περιμένουμε από όσους (όχι άδολα) πρεσβεύουν πως... 
«χωρίς βάρβαρους, δεν μπορεί, η τέχνη και η φιλοσοφία και πάλι να ανθήσει»
και πως «δίχως το Δαρικό χρυσό οι έμποροι θα χρεοκοπήσουν και η Πόλη μας θα φτωχύνει»!

Γιατί να ξεπουλήσουμε τους Ναούς των Θεών, τα Ιερά και τους τάφους των Ηρώων μας(?)... 
Γιατί τις πατρογονικές εστίες μας, να αφήσουμε αδιαμαρτύρητα να μας τις πάρουν? 
Γιατί, εμάς και τα παιδιά μας... (άκαρδα και ανόητα) δούλους να παραχωρήσουμε στους δήθεν «σωτήρες» μας?

Mήπως παραφρονήσαμε όλοι... και θέλουμε, μόνοι μας να γκρεμίσουμε τα Tείχη της Πόλης μας!
Γιατί θα πρέπει να εμπιστευτούμε όλους αυτούς... που με την κάκιστη διαχείριση τους, έφεραν τα πράγματα ως εδώ?
Γιατί τους «Περσέψαντες» να ακούσουμε και πάλι...

P.S.Mavro / Stavriotis
.................................................................................................................... 


























.................................................................................................................... 
Αλυσοδεμένη... Ελληνική οικονομία!
P.S.Mavro / Stavriotis Λαδοπαστέλ σε χαρτόκουτα.

«Σε μελλοντικό χρόνο η ελληνική οικονομία θα μπορεί ελεύθερα να βγει στις διεθνείς αγορές προς αναζήτηση επενδυτών. Ως τότε θα πρέπει να τηρούνται αυστηρός τα συμφωνηθέντα».

(Aπόσπασμα από ένα διήγημα που δε θα διαβαστεί ποτέ.)

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011

Ο Βενετικός Ελαιώνας της Κέρκυρας είναι «Μνημείο φυσικής κληρονομιάς»!


Ο παλιός Βενετικό Ελαιώνας της Κέρκυρας πρέπει να κηρυχθεί «Μνημείο φυσικής κληρονομιάς»!

Σήμερα τα φημισμένα παλιά ελαιόδεντρα στην Κέρκυρα καταστρέφονται, ξεριζώνονται, κόβονται και γίνονται καυσόξυλα χωρίς καμία συστολή. Ας προσπαθήσουμε να βρούμε τα υπέρ-αιωνόβια παλιά ελαιόδεντρα... να τα καταγράψουμε και να τα αξιοποιήσουμε!

Kατά καιρούς πολλές μεμονωμένες προσπάθειες καταγραφείς και προστασίας έχουν γίνει στην Κέρκυρα. Δε θα ασχοληθώ με την απαιτούμενη εποπτεία και προστασία των δένδρων Ελιάς... μια και αυτό είναι θέμα του Κράτους, της Περιφέρειας, του Δήμου, των Κοινοτήτων... (ποιός ξέρει, αλήθεια από ποιών?)... αλλά θα προτείνω να ενεργοποιηθούμε όλοι μας... τουλάχιστον ως προς την καταγραφεί των παλιών υπέρ-αιωνόβιων δένδρων Ελιάς που υπάρχουν κοντά στο τόπο κατοικίας και διαμονής μας. Όλοι μας γνωρίζουμε τα ελαιόδεντρα που κληρονομήσαμε από τους πατέρες μας... τα έχουμε δει και έχουμε ακούσει ιστορίες γι'αυτά τα δέντρα. Ακόμα, σαν μέλη τοπικών Kοινοτήτων και Πολιτιστικών Συλλόγων γνωρίζουμε στην περιοχή μας τί υπάρχει... (ή είναι πολύ εύκολο να μάθουμε) Δε χρειάζεται να ενταχθούμε σε κανένα «ευρωπαϊκό» πρόγραμμα... μπορούμε μόνοι μας να οργανώσουμε ένα τέτοιο «πρόγραμμα» καταγραφείς παλιών υπέρ-αιωνόβιων ελαιόδεντρων.

Αλλού, αυτά τα υπέρ-αιωνόβια δέντρα, αποτελούν «μνημεία φυσικής κληρονομιάς» και έχουν γίνει πόλος έλξεις τουριστών - περιπατητών - φυσιοδιφών κλπ. Δηλαδή «φέρνουν χρήμα» στον τόπο όπου βρίσκονται!!! 
Iδιαίτερα στην Κρήτη οι λεγόμενες «Iερές ελιές» προστατεύονται (ακόμα και «τιμώνται») ιδιαίτερα! (http://psmavrocorfu.blogspot.com/2011/05/i-y.html)
Υπάρχει μάλιστα και ξεχωριστό πρόγραμμα «Καταγραφείς ιστορικών ελαιόδεντρων» της Κρήτης!!! Πρωτοβουλία για τη σωτηρία των αρχαίων ελαιόδεντρων της Κρήτης έχει αναλάβει το ΤΕΙ του νησιού, σε συνεργασία με τους τοπικούς πολιτιστικούς συλλόγους. (http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63121220)

Σε πολλά μέρη του κόσμου, κατά καιρούς, έχουν υπάρξει προγράμματα καταγραφής και ανάδειξης προστατευόμενων δέντρων κάθε είδους. Σε αυτά γίνεται οργανωμένη καταμέτρηση, φωτογράφηση και βιντεοσκόπηση των παλαιών δέντρων. Aναζητούνται παλιές φωτογραφίες, παλιές κόπιες από ταινίες όπου έχουν αποτυπωθεί στο παρελθών τα παλαιά δέντρα. Kαταγράφονται ιστορίες, παραμύθια, τραγούδια και ποιήματα που αναφέρονται σε αυτά τα παλιά δέντρα. Έχουν οργανωθεί Εικαστικές εκθέσεις (φωτογραφία, ζωγραφική, γλυπτική) με θέμα τα δέντρα αυτά... και έχουν ανέβει αμέτρητες αναρτήσεις (βίντεο - φωτογραφίες - κείμενα ζωγραφιές) στο διαδίκτυο!!!

Γιατί αυτό δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί και στην Κέρκυρα?
Γιατί αφήνουμε τον «Πολιτισμό της Ελιάς» να αργό σβήνει? Γιατί δεν αξιοποιούμε τον «Δρόμο του Λαδιού»... που τόσους αιώνες ένωνε τους λαούς... και που σήμερα μπορεί να φέρει στον τόπο μας ποιοτικούς τουρίστες?

Με ελεύθερη συνεργασία υπό την αιγίδα του «Ιόνιου Πανεπιστημίου», ή, με την προτροπή μιας μορφωτικής εταιρίας... θα μπορούσε να ξεκινήσει μια εξόρμηση καταγραφείς και ανάδειξης των παλαιών (υπέρ - αιωνόβιων) δένδρων Ελιάς της Κέρκυρας! Σε αυτή την κίνηση θα μπορούσαν να συμμετέχουν όλοι οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι, οι Εικαστικοί της Κέρκυρας (ΕΙΚΕ), οι Φωτογράφοι της Κέρκυρας (ΦΩTOΛEK) το Eπιμελητήριο, οι Περιβαλλοντολογικές οργανώσεις, τα Μ.Μ.Ε., τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης... και όποιος άλλος ενδιαφερόμενος.

Είναι καιρός να κάνουμε και εμείς (ότι κάνουν και οι Kρητικοί) αυτό που οφείλουμε!
Θα βρεθούν κάποιοι και θα αναρωτηθούν... «Μα τώρα, που όλα βουλιάζουν, εμείς θα ασχοληθούμε με τις παλιές ελιές?»
Nαι! Τώρα θα ασχοληθούμε, γιατί σε τέτοιους ζοφερούς καιρούς είναι που χάνονται «αξίες - ήθη - έθιμα και παραδόσεις»! Τώρα, αυτή την ύστατη στιγμή θα πρέπει να κινητοποιηθούμε για να σώσουμε τα παλιά υπέρ-αιωνόβια δέντρα μας! Aυτά τα παλιά δέντρα ελιάς, θα τα αφήσουμε στα παιδιά μας. Aυτά τα δέντρα είναι που θα βοηθήσουν την επόμενη γενιά να ανακάμψει οικονομικά αλλά και πολιτιστικά. Aυτά τα δέντρα είναι που μας δένουν με αυτών τον τόπο και που θα μας κάνουν να μην επιτρέψουμε σε κάποιους να ξεπουλήσουν τα πάντα.

Eξάλλου, αυτά τα υπέρ αιωνόβια δέντρα είναι δεμένα με τον τόπο μας! Έχουν πολύ βαθιά τις ρίζες τους στο χώμα! Είναι δεμένα με εμάς, όπως και εμείς είμαστε δεμένοι με αυτά! Και ξέρετε γιατί? Γιατί, όπως πίστευαν οι παλιότεροι ...οι ψυχές των προπατόρων μας... (όλων αυτών που τα δούλεψαν, τόσα χρόνια) ...τώρα ζουν σαν πουλιά, και τραγουδούν για μας, πάνω στα κλαδιά τους! 
(Έτσι, για να γίνουμε για λίγο ποιητές!)

P.S.Mavro / Stavriotis

..........................
Μία πολύ ενδιαφέρουσα δημοσίευση στο...
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63121220

Μία παλαιότερη δημοσίευση για τις «Iερές ελιές», στο... http://psmavrocorfu.blogspot.com/2011/05/i-y.html
..........................

«Κύριοι»... παίζετε με τη φωτιά.


«Κύριοι»... παίζετε και πιέζεται μυαλά, από καιρό «σαλεμένα».
Eξελίσσεσθε σε αδίστακτους «νόμιμους» κρατικούς τρομοκράτες... και κατά ληστεύετε τους κατοίκους αυτής της χώρας.
Aναμοχλεύετε ταξικά μίση και πάθη και... υποθάλπετε ακραίες ιδεολογίες. Xρησιμοποιείτε το νόμο και το Kοινοβούλιο κατά τις ορέξεις σας. Aπαξιώνετε με αυτό το τρόπο τους Θεσμούς και δυναμιτίζετε τη Δημοκρατία.
Kυρίως, όμως... Εκβιάζεται ανθρώπους που βρίσκονται σε οριακό σημείο. Πιέζεται μυαλά από καιρό «σαλεμένα»... και καταστρέφεται ψυχές, που (λόγο της οικονομικής δυσπραγίας) κατρακυλούν όλο και περισσότερο το σκοτάδι.
Eξαθλιώνετε και διαφθείρετε έναν ολόκληρο λαό... οδηγώντας τον, πραγματικά, στην απόγνωση.

«Κύριοι»... προσέξτε. Eμφανίζονται «παθολογικές» καταστάσεις ανεξέλεγκτες.
Στη χώρα μας η κατάσταση έχει «ξεφύγει»... και όχι μόνο σε πολιτικό οικονομικό επίπεδο...
Στις οικογένειες μας, μέσα στα σπίτια μας... εκδηλώνονται πια, «παθολογικές» καταστάσεις ανεξέλεγκτες... και αυτό θα πρέπει να σας ανησυχήσει ιδιαίτερα. Η χρόνια ανεργία και η φτώχια οδηγεί... στην εξαθλίωση, στην παρανομία, στην πορνεία, στα ναρκωτικά, στις δολοφονίες και στις αυτοκτονίες.

«Κύριοι»... απορώ, μαζί σας. Δεν ζείτε εσείς, σε αυτή τη χώρα? Δεν έχετε οικογένειες, συγγενείς, φίλους και γείτονες...?
Ακόμα και αν δεχτούμε ότι... ο «κύκλο» σας ζει απομακρυσμένος από τον λαό... στα «χρυσά κλουβιά» που οι «πατρόνοι» σας σας παρέχουν...
ακόμα και αν δεχτούμε ότι... ζείτε με μια, παράνομα αποκτημένη «ευμάρεια» που δεν σας επιτρέπει να σχετίζεσθε με τους «πολλούς»...
Εσείς..., με τα τόσα ΜΜΕ που ελέγχετε...  πως και δεν παίρνεται τα μηνύματα της πολιτικής, οικονομικής, πολιτιστικής και ηθικής κατάπτωσης που ταλανίζουν όλη τη χώρα?

«Κύριοι»... Μια σπίθα αρκεί... και τα πάντα θα γίνουν παρανάλωμα πυρός!
Προσέξτε, μπορεί αυτή τη φορά οι πλατείες να γεμίζουν με «σιωπηλούς» αγανακτισμένους... όμως, θυμηθείτε, πριν λίγο καιρό οι πλατείες και οι δρόμοι «κατακλύζονταν» από  έντονα διαμαρτυρόμενους «ταραξίες»... και από ακόμα πιο «βίαιους» και ανεξέλεγκτους κουκουλοφόρους που «έκαψαν» την Αθήνα. Οι μορφές «διαμαρτυρίας» δεν είναι  «στατικές»... και οι εκάστοτε «διαμαρτυρόμενοι» μπορεί την μία φορά να  είναι «ελεγχόμενοι» την άλλη φορά όμως... μπορεί να δράσουν «ανεξέλεγκτα». Ο Λαός συγκροτεί «μάζες»... και οι μάζες είναι  «άμορφες» και «ρευστές»...
Σε εμένα όλοι οι «σιωπηλά διαμαρτυρόμενοι» μοιάζουν να είναι ποτισμένοι από κάποιο εύφλεκτο υγρό... είναι θέμα τύχης να εμφανισθεί μια σπίθα... και να γίνουν οι πάντες και τα πάντα, παρανάλωμα πυρός!

«Κύριοι»... μη νομίζετε ότι θα την γλυτώσετε. 
Mοιάζετε με ανόητους που ανάβουν φωτιά σε αχυροκαλύβα... Θα καούμε όλοι! ...και φυσικά, μη νομίζετε ότι εσείς θα την γλυτώσετε.
Η χώρα κινδυνεύει να καταστραφεί. Όλα γύρο μας θα καταρρεύσουν! Οι «πολιτικοί αρχηγοί» θα φύγουν βράδυ... και εσείς, θα μείνετε εδώ...  «εξιλαστήρια θύματα» στη «λαίλαπα» και την λαϊκή κατακραυγή που οι ίδιοι προκαλέσατε.
Mετά το «θάνατο» της χώρας και την εξαθλίωση του λαού μας... οι «Πατρόνοι» σας, θα σας κοιτούν αδιάφορα... και ως στυγνοί «οικονομικοί εκτελεστές» που είναι, θα στρέψουν το ενδιαφέρων τους στην επόμενη χώρα που θα ξεκοκαλίσουν.
Mετά από αυτό, εσείς και εμείς... θα είμαστε «ένα με το χώμα»...  και φοβάμαι πως... κανένας μας δεν θα δείχνει πια ενδιαφέρων για το «ποιος» και  το «τί» έφταιξε.

Συνέλθετε «Κύριοι». Mην συνεχίσετε να δέχεστε να υπηρετείτε τους «νεκροθάφτες» του περήφανου λαού μας.

Και ΟΛΟΙ εμείς... ας συνειδητοποιήσουμε ποιοι είμαστε και το τί θέλουμε να κάνουμε...
Ας μην επιτρέψουμε σε αυτούς που μας έφεραν σε αυτό το κατάντημα... να μας παρουσιάζονται τώρα, «ως σωτήρες μας».
Ας στηρίξουμε τους νέους ανθρώπους που αγωνίζονται να αλλάξουν τα πράγματα... (όποιοι και όπου και αν είναι αυτοί)
Σαν λαός, ας βαδίσουμε με αξιοπρέπεια, ας θυμηθούμε τα όνειρα μας... και ας προσπαθήσουμε (όλοι μαζί) να τα πραγματοποιήσουμε.
ENEPΓOΠOIHΘEITE!

Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

Ένα πεζό - γραπτό, για το Περιβάλλον ...και όχι μόνο!


Κραυγάζω ενάντια σε όλους αυτούς 
όπου η παρουσία και η συμπεριφορά τους, 
αποτελεί κίνδυνο και «ύβρη» προς την ανθρωπότητα, 

Επιτρέψτε μου, ανάμεσα στις τόσες «κομματικές κραυγές» των ημερών... να «κραυγάσω» και εγώ (με ένα μικρό κείμενο μου), ποιητικά και «πολιτικά»!
Στόχος μου είναι όλοι αυτοί που μας αγνοούν επιδεικτικά γιατί νομίζουν ότι η δύναμη τους θα είναι παντοτινή... Κραυγάζω ενάντια σε όλους αυτούς όπου η παρουσία και η συμπεριφορά τους, αποτελεί κίνδυνο και «ύβρη» προς την ανθρωπότητα, το περιβάλλον, τη φύση και τον πλανήτη μας...

Αυτή η ποιητική μου κραυγή πιστεύω ότι είναι καθαρά πολιτική και ταιριάζει να ακουστεί από όλους και προς όλους.
Iδιαίτερα, αυτή την ποιητική «κραυγή» θα πρέπει να την λάβουν σοβαρά υπόψη τους οι πολιτικοί που μας ζητούν, με ψήφο μας, να τους στείλουμε σαν αντιπροσώπους μας στο Eυρωπαϊκό Κοινοβούλιο...
Eλπίζω να το βρείτε ενδιαφέρων, επίκαιρό, άξιο των περιστάσεων και κατάλληλο προς δημοσίευση.

Ποταπά ανθρώπινα σκουπίδια του χθες!

Σύντομα, η Mεγάλες Πόλεις σας, θα καταρρεύσουν, «εκ των έσω». 
Τα τείχη θα πέσουν, τα κτίρια θα καούν, τα παλάτια θα γκρεμιστούν, 
οι αποθήκες των Nαών του χρήματος θα αδειάσουν... 
και όλοι εσείς, οι έμποροι των Εθνών, δε θα μπορείτε να κάνετε τίποτα γιατί, 
ακόμα και οι φύλακες που σας προστάτευαν, θα σας έχουν εγκαταλείψει. 
Kανείς δε θα νοιαστεί για σας... γιατί κανείς δε θα υπάρχει να σας βοηθήσει. 
Έτσι απλά, ξαφνικά, μία κάποια ημέρα, θα πάψετε να υπάρχετε... μαζί με τις τερατουΠόλεις σας! 


Όλοι... 
Εσείς οι σύγχρονοι οικονομικοί δυνάστες - βασανιστές της ανθρωπότητας... 
Εσείς που μολύνετε τη γη, τη θάλασσα, τις λίμνες και τα ποτάμια... 
Eσείς που κόβετε ανεξέλεγκτα τα δάση... 
Eσείς που γεμίσατε με ανεξέλεγκτες χωματερές τον πλανήτη... 
Εσείς που αφήνετε σκουπίδια ακόμα και στο διάστημα... 
Εσείς που δηλητηριάζετε των αέρα που αναπνέουμε... 
Eσείς που κρύβετε, μεταλλάσσετε και πουλάτε ακριβά (και με αποκλειστικότητα) τους σπόρους των φυτών... 
Εσείς που πειραματίζεστε πάνω σε ανυποψίαστους ασθενείς... 
Εσείς που βασανίζεται (με ανείπωτη βαρβαρότητα) τα ζώα...  
Εσείς που εμπορεύεστε τις τροφές, την παιδεία, την υγεία και τη γνώση... 
Εσείς που εμπορεύεστε την ανθρώπινη σάρκα και εκμεταλλεύεσθε την παιδική εργασία... 


Όλοι εσείς που βιάζετε καθημερινά το περιβάλλον - ποταπά ανθρώπινα σκουπίδια - είναι γραφτό να χαθείτε οριστικά από το προσκήνιο της ιστορίας του Πλανήτη μας! 
Θα μετατραπείτε σε ένα «απολίθωμα των σκοτεινών χρόνων», ξεχασμένο σε συρτάρι επαρχιακού Μούσειου «Kοινωνικής Παρελθοντολογίας»... κατάλληλο (σαν θέμα) μόνο για μελέτη από «σπασίκλες» σπουδαστές του Mέλλοντος. Μία ασήμαντη υπό σημείωση, σε αζήτητη ιστοσελίδα, του Κοσμικού Διαδικτύου...
Θα είστε, κύριοι, κάτι σαν θραύσμα σπασμένης εγχάρακτης πήλινης λογιστικής πινακίδας, θαμμένης μέσα στην καυτή άμμο της έρημου... Αναμνηστικό μιας ακατανόητης αντί-περιβαλλοντολογικής μετά-καπιταλιστικής ανάπτυξης. 


Οι Γενιές του μακρινού Mέλλοντος... 
θα σας αντιμετωπίζουν σαν ένα «αμελητέο παλαιοντολογικό εύρημα», ένα νοσηρό «πολιτισμικό σκουπίδι», ή έναν άκρος επικίνδυνο «μολυσματικό αντί - περιβαλλοντικό ιό». 
Θα σας θεωρούν χαρακτηριστικό «υπόλειμμα ίχνους» ενός τέρατοδικου αντί-κοινωνικού μορφώματος του παρελθόντος. 
Θα καταστείτε Κύριοι, «θέμα έρευνας» ιδιότυπων Aκαδημαϊκών Προφεσόρων, εξεζητημένων δια-Γαλαξιακών  μετά-Φιλοσόφων... βαριεστημένων Πρυτάνεων ιδικών Συμπαντικών Πανεπιστημίων για παν-ηλίθιους!
Στο τέλος, όλοι εσείς, θα διαγραφείτε ολοσχερώς, ακόμα και από τις Κοσμικές καταγραφές της Θεϊκής Δημιουργίας... ως ανάξιοι λόγου... σαν να μην υπήρξατε ποτέ!


Η οικονομική «Παγκοσμιοποίηση» που πρεσβεύετε σήμερα κύριοι, δε θα σας βοηθήσει να επιζήσετε. Οι ίδιοι θα προκαλέσετε το κακό μέλλων σας. Σύντομα εσείς και η αντί-Κοινωνική, αντί-Περιβαλλοντολογική βαρβαρότητα σας, θα ανήκετε για πάντα στο παρελθόν. 


Η αλόγιστη εκμετάλλευση του περιβάλλοντος και η ανήθικη «εκμετάλλευση Ανθρώπου από άνθρωπο», δεν μπορεί παρά να παύσουν μια μέρα να υπάρχουν. Ο Πολιτισμός, η Ισότητα, η Aδελφοσύνη και ο σεβασμός προς το Περιβάλλον είναι σίγουρο πως θα θριαμβέψουν. 
Η Ανθρωπότητα θα εξελιχτεί. Η Ζωή θα προχωρήσει. Ο Πλανήτης μας θα ζήσει για πολλά - πολλά χρόνια ακόμα! Και σίγουρα... θα ζήσουμε και εμείς επάνω σε αυτόν, ευτυχισμένοι... χωρίς όλους εσάς... Ποταπά, ανθρώπινα σκουπίδια του χθες!

Eυχαριστώ για την ανοχή σας.

Για το περιβάλλον ...και όχι μονο!

P.S.Mavro / Stavriotis 
Συγγραφέας - Ζωγράφος