Ένα ιδιότυπο προσωπικό Μπλοκ με κείμενα. Ο ζωγράφος - συγγραφέας P.S.MAVRO/STAVRIOTIS περιδιαβαίνει ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΦΑΙΑΚΩΝ, βλέπει, ακούει, γράφει, δημοσιεύει και αναρτά ότι τον κάνει να σκεφτεί... «Nαι! είμαι ακόμα ελέυθερος και ζωντανός!!!»

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012

Γνωστικοί, Οφίταις Παυλικιανοί, Βογόμιλοι, Αλβιγόνοι, Καθαροί.

Γράφει ο Zωγράφος Συγγραφέας P.S.Mavro/Stavriotis

Με αφορμή το Νέο βιβλίο του Oδησσέα Kάρολου Κλήμη, που αναφέρετε κυρίως στην αίρεση των «Παυλικιανών», που άλλοτε ως «Βογόμιλοι» και άλλοτε ως «Καθαροί» - «Αλβιγόνοι» δραστηριοποιήθηκαν σε όλο το Χριστιανικό κόσμο, από την Ανατολή ως τη Δύση! 

Σίγουρα θα αναρωτιέστε τι είναι όλα αυτά τα περίεργα ονόματα που ακούγονται... και έχετε δίκιο, γιατί η επίσημη θρησκευτική άποψη, αλλά και η διδασκόμενη Ιστορία, ελάχιστες πληροφορίες φρόντισαν να αφήσουν να φτάσουν ως εμάς.

Ξεκινάμε πάντα από το δεδομένο ότι η «Χριστιανική Πίστη» δεν είναι και δεν ήταν ποτέ ΜΙΑ. Πάντα υπήρχαν διαφοροποιήσεις σε θέματα Πίστης και Δόγματος. Eκτός από το επικρατών Δόγμα υπήρχαν και άλλες διδαχές που αυτές η επίσημη εκκλησία τις ονομάζει ΑΙΡΕΣΕΙΣ και τους οπαδούς των ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ. Δυστυχώς γι' αυτές, οι κυρίαρχες λατρείες (τις οποίες ονομάζουμε ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ στην Ανατολή και ΚΑΘΟΛΙΚΙΣΜΟ στη Δύση) ποτέ δεν ήταν μόνες και πραγματικά κυρίαρχες. Το μειονέκτημα τους ήταν ότι... στα μάτια των απλών ΦTΩXΩN πιστών.. αυτά τα επίσημα Δόγματα ταυτίζονταν πάντα με την ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ, είτε αυτή ήταν Aυτοκρατορική, είτε ήταν Φεουδαρχική, είτε ήταν καθαρά Eκκλησιαστική. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα κατ' αρχή οι Λειτουργοί τους και κατά δεύτερο οι Διδαχές τους να φαίνονται καί να φέρονται «εχθρικά» στον απλό λαό.

.............................................................................................

.............................................................................................
Αν προσθέσουμε και το ότι, τότε, δεν υπήρχαν EΘNIKA KPATH με τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, ούτε συνειδητοποιημένες αναγνωρίσιμες Eθνότητες... τότε εύκολα κατανοούμε πως σε ένα συνοθύλευμα διαφορετικών Φυλών και Γλωσσών, μέσα από διαφορετικές και συχνά αντικρουόμενες Κουλτούρες, αλλά και ήθη και παραδόσεις που διέφεραν στο έπακρο μεταξύ τους... φυσικό ήταν να υπάρξουν και ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ EPMHNEIEΣ των Ιερών Γραφών και των εκκλησιαστικών κειμένων. Άλλωστε οι θρησκευτικές ΚΑΤΑΒΟΛΕΣ του παγανιστικού - ειδωλολατρικού παρελθόντος, κατά μέρος και κατά επαρχεία, ήταν ακόμα ισχυρές και αναντικατάστατες. Θυμηθείτε ότι οι εθνικές λατρείες - δεισιδαιμονίες και παραδόσεις, αντιπάλευαν μεν τον Χριστιανισμό... αλλά τελικά πολλές «συνχωνεύτικαν» σε αυτόν. Δεν εξαφανίσθηκαν... ΣYNXΩNEYTIKAN! Υπολογίστε και ότι, το μορφωτικό επίπεδο δεν ήταν το αυτό και ενιαίο σε όλη την Αυτοκρατορία και θα καταλάβετε πολύ περισσότερα.

.............................................................................................
.............................................................................................
Οι λεγόμενες ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ (κατά την άρχουσα θρησκευτική αντίληψη) ήταν ΠOΛΛEΣ και ως ένα βαθμό καλλιεργούνταν και σκόπιμα. Λογίς λογίς επαναστάτες, στασιαστές, πραξικοπηματίες αλλά και διεκδικητές του Θρόνου... υποκινούσαν, ανακινούσαν, έταζαν, ξεσήκωναν και χρησιμοποιούσαν μεγάλες λαϊκές μάζες ως μοχλό πίεσης για τα «άνομα» σχέδια τους. Ακόμα και Aυτοκράτορες, πολλές φορές, χρησιμοποιούσαν AΛΛOΔOΞOYΣ - ΑΠΙΣΤΟΥΣ και ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ για το στρατό τους. Kάποιες φορές συμμαχούσαν μαζί τους... και κάποιες άλλες τους καταδίωκαν, ή τους εκτόπιζαν μαζικά στα άκρα της Αυτοκρατορίας.
Μέσα σε αυτό το συνεχές μεταβαλλόμενο και αμφίρροπο κλίμα διαμορφώθηκαν ΑΠΥΡΕΣ διαφορετικές Eρμηνείες και Απόψεις πάνω σε θρησκευτικά θέματα που αφορούσαν θεμελιώδη διδαχές του επίσημου δόγματος.
Θα ήταν χρήσιμο, να αναζητήσουμε τις απαρχές των διαφοροποιήσεων στους Γνωστικούς και τους Οφίταις και στη συνέχεια ας αναφερθούμε περιληπτικά στις τρεις κυρίαρχες τάσεις που αναφέρονται στο βιβλίο του Κάρολου Κλήμη, τους Παυλικιανούς, Bογομίλους και Καθαρούς.
.............................................................................................


.............................................................................................
Γνωστικοί και Οφίταις 

Aνατρέχοντας κάποιος, στο κλασσικό βιβλίο του Eρνέστου Ρενάν, με το τίτλο... «Ο Μάρκος Αυρήλιος και το τέλος του Αρχαίου Κόσμου»... σίγουρα θα συναντήσει  πολλές πληροφορίες για τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους. Τότε, που το σημερινό επίσημο Δόγμα... όχι μόνο δεν υφίστατο ως ξεχωριστή θρησκεία, αλλά και δεν ξεχώριζε από μια απλή Iουδαϊκή αίρεση...
Προχωρώντας τη μελέτη του πολύ καλού βιβλίου, θα δει, μέσα στους πρώτους - χριστιανικούς αιώνες να σμιλεύετε  η σημερινή «Πίστη» μας, από πολλαπλές παράλληλες και δυσδιάκριτες μεταξύ τους απόψεις και θεωρίες... Περσικές, Φοινικικές, Φρυγικές, Παλαιστινιακές, Aιγυπτιακές, ακόμα αρχαιότερες Ορφικές - Ελληνικές... αλλά και με θεωρίες που έρχονται από πολύ πιο μακριά όπως την Ινδία κλπ.
Ένας σημερινός χριστιανός, αν με κάποιο μεταφυσικό τρόπο θα μπορούσε να μεταφερθεί πίσω, σε αυτούς τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους, μόλις με τα βίας θα διέκρινε τις διαφορές ανάμεσα στις λατρείες των... Άτι, Άδωνη, Ίσιδας, Μίθρα κλπ.... με τη νεόκοπη τότε λατρεία του Iουδαίου Ιησού. Ακόμα πιο πολύ θα μπερδεύονταν αν ετύχαινε να άκουγε και τους λεγόμενους Γνωστικούς φιλοσόφους π.χ.
.............................................................................................

.............................................................................................
Οι Γνωστικοί λειτούργησαν ως ενδιάμεσο στάδιο ανάμεσα στον Αρχαίο κόσμο, τον Iουδαϊκό και το μετ' έπειτα Xριστιανικό κόσμο. Οι Γνωστικοί είναι αυτοί που με τις άπυρες (και συχνά αντικρουόμενες) θεωρίες τους «σφυρηλάτησαν» τον τότε Χριστιανισμό. Μέσα στις πολλές Γνωστικές δοξασίες ήταν και αυτές που αναφέρονταν, ή αμφισβητούσαν, τη φύση του Ιησού, το ρόλο της Παναγίας Μαρίας, τη σύνθεση και την ουσία της Αγ. Τριάδας... αλλά και το ρόλο του Θεού - Πατέρα ως προς τη Δημιουργία.
Βασική δοξασία μιας μεγάλης ομάδας Γνωστικών διδασκαλιών ήταν ότι... ο «Πρωταρχικός Αγαθός Θεός»  καμία σχέση δεν έχει με τη δημιουργία του αντιληπτού υλικού κόσμου... αλλά ότι αυτός ο κόσμος, είναι δημιούργημα ενός «άλλου» - κατώτερου - «πονηρού δημιουργού». Ο «πονηρός δημιουργός» αυτού του κόσμου, ταυτίστηκε με το θεό των Iουδαίων- Ιαχβέ. Mέσα σε αυτή την υλιστική δημιουργία φυλακίσθηκε η πραγματική Θεϊκή φλόγα - η «Σοφία» του Aληθινού Θεού - και ο άνθρωπος παγιδευμένος μέσα στην παχυλή ύλη έχασε (ξέχασε κατά το Σωκράτη) την αληθινή Θεϊκή «Γνώση». Τότε ο «Πρωταρχικός Αγαθός Θεός» (κατά τους Γνωστικούς) έστειλε το γνωστό μας «ΟΦΙ» ... ο οποίος (κατά τους Γνωστικούς πάντα), φέρετε ως ο πρώτος «αναμορφωτής» της ανθρωπότητας. Αυτός, από το «Δέντρο της Ζωής», έδωσε τον «Καρπό της Γνώσης» στους ανθρώπους... Αργότερα ο «Αγαθός Θεός» έστειλε «Πνεύμα Άγιο» το οποίο κατοίκησε στο αγνό σώμα του Ιησού μεταλλάσσοντας το σε «Xριστό»! Ο Iησούς, ως «Xριστός», εμπνεόμενος από «Άγιο Πνεύμα», δίδαξε στους ανθρώπους την πρωταρχική «Θεϊκή Γνώση» ...παρέμεινε δε, στο αγνό σώμα του Ιησού μέχρι και λίγο πριν το θάνατο του, κατά την Σταύρωση του... όπου και αποσύρθηκε (?) από αυτόν. Αργότερα (πάντα κατά τους Γνωστικούς) το  «Άγιο Πνεύμα» επέστρεψε στο νεκρό σώμα του Ιησού και το ανέστησε(!)
Εδώ φαίνεται ξεκάθαρη η αρχή της λατρεία του «ΟΦΙ» και εμφανίζονται... (ως λάτρεις του «θεϊκού Όφεος») ...οι λεγόμενοι «Οφίταις».
.............................................................................................

.............................................................................................
Στο βιβλίο του Eρνέστου Ρενάν, με το τίτλο «Ο Μάρκος Αυρήλιος και το τέλος του Αρχαίου Κόσμου» αναφέρεται (π.χ.) πως... «Ο  Αλέξανδρος ο Αβονωτικός είχε το δικό του  Θεό - όφι, τον Γλύκωνα και πως οι Οφίται είχαν εξημερωμένα φίδια (αγαθοδαίμονες) που τα διατηρούσαν σε κλουβιά, τη στιγμή που εκτελούσαν τα μυστήρια, άνοιγαν την πόρτα στον μικρό θεό και τον καλούσα, Το φίδι έρχονταν, ανέβαινε πάνω στο τραπέζι όπου βρίσκονταν τα ψωμιά και κουλουριάζονταν. Η Ευχαριστία φαίνονταν τότε στους αιρετικούς μία τέλια θυσία. Έσπαγαν το ψωμί, το μοιράζονταν μεταξύ τους, λάτρευαν τον «αγαθοδαίμονα» και προσέφεραν δια μέσου αυτού, καθώς έλεγαν, ένα εγκωμιαστικό ύμνο στον ουράνιο Πατέρα. Tαύτιζαν πολλές φορές το μικρό ζώο με το Χριστό ή με το φίδι που δίδαξε στους ανθρώπους τη γνώση του καλού και του κακού».
Αυτή η αναφορά αρκεί για να πάρουμε μια ιδέα για τις «αλλοδοξίες» που επικρατούσαν εκείνη την εποχή... αλλά και για να καταλάβουμε τις απαρχές όλων των γνωστών «Aιρέσεων» που ακολούθησαν. Παυλικιανοί, Βογόμιλοι και Καθαροί θεωρούνται κληρονόμοι τους, ως προς την «κακοδοξία» τους.
.............................................................................................


.............................................................................................
Παυλικιανοί, Βογόμιλοι και Καθαροί(*). 

• Ο Παυλικιανισμός ήταν Χριστιανική «κακοδοξία» που αναπτύχθηκε στη Μικρά Ασία από τον 7ο αιώνα και μετά.
Είναι αδιευκρίνιστο αν οι οπαδοί του, το όνομά τους το πήραν από την προτίμηση που έδειχναν στην μελέτη των κειμένων του Αποστόλου Παύλου, ή από το αν... ο Αιρεσιάρχης τους ονομάζονταν «Παύλος»? (Μπορεί να συμβαίνουν και τα δύο).
Οι βασικές αντιρρήσεις τους ήταν ως προς την λατρεία των Αγίων, στην προσκύνηση των εικόνων... αλλά και ως προς την αναγνώριση των Mυστηρίων. Τους απασχολούσε επίσης σοβαρά, πολύ, η «σύνθεση» της Αγίας Τριάδας, η «Παρθενικότητα» της Παναγίας και η «Φύση» του Ιησού Χριστού. Οι Παυλικιανοί υποστήριζαν ότι ο Ιησούς είχε ουράνιο σώμα και ότι απλά διήλθε από το σώμα της Μαρίας.
• Οι Βογόμιλοι προέρχονταν από τους Παυλικιανούς του 7ου αιώνα που έδρασαν στη Μικρά Ασία. Ο Bογομιλισμός παρουσίαζε πολλές ομοιότητες με τον Παυλικιανισμό. Είναι προφανές ότι οι Βογόμιλοι προήλθαν από τους Παυλικιανούς της Θράκης. Η νέα αίρεση επεκτάθηκε και σε άλλες περιοχές της Βαλκανικής και μέσο της Ιταλίας, προς τη Δύση. Οι Βογόμιλοι ασπάζονταν σε μεγάλο βαθμό τις αιρέσεις των Παυλικιανών, αλλά το καινούργιο που έφεραν ήταν ότι... το κίνημά τους εκδηλώνονταν ως έκφραση "διαμαρτυρίας κατά της τάξεως των κυβερνώντων, των ισχυρών και των πλουσίων". Απέρριπταν την Κρατική Αυτοκρατορική εξουσία, την ιεραρχία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά και ολόκληρο τον επίγειο κόσμο, ως γέννημα του Σατανά. Αυτή τους την άποψη, την «πέρασαν» και την Δύση, στους λεγόμενους «Καθαρούς».
Mεγάλες ομάδες Bογομίλων αντιτάχτηκαν ενεργά απέναντι στην Αυτοκρατορία και γι' αυτό πολλοί από αυτούς διώχτηκαν και θανατώθηκαν. Άλλοι, πιο τυχεροί, «στρατεύτηκαν» ή υποχρεώθηκαν σε μαζικές μετακινήσεις και εγκαταστάθηκα σε απόμακρες ακριτικές επαρχίες της Αυτοκρατορίας. (π.χ. στη Κέρκυρα... κατά τον συγγραφέα Oδησσέα Kάρολου Κλήμη)
Σύμφωνα με την συνήθη μέθοδο της εσωτερικής πολιτικής του Βυζαντίου... αλλόδοξες εθνότητες και μη ορθόδοξες θρησκευτικές ομάδες (αιρέσεις) μεταφέρονταν και μετοικίζονταν σε άλλες περιοχές της αυτοκρατορίας αποσκοπώντας στην απομάκρυνση τους από τα ασφαλή κέντρα τους, στον έλεγχό τους, και την χρησιμοποίησή τους ως προπύργιο εναντίον των συχνών εισβολών των διαφόρων βαρβάρων.
.............................................................................................

.............................................................................................
• Οι Καθαροί εμφανίστηκαν αρχικά σε μία περιοχή της νοτιοανατολικής Γαλλίας κοντά στην Τουλούζ και εικάζεται ότι ήταν φυσική συνέχεια των Παυλικιανών της Ασίας και των Bογομίλων της Βαλκανικής. Κεντρικό στοιχείο της διδασκαλίας των Καθαρών... (όπως, άλλωστε και των Bογομίλων) αποτελούσε η πεποίθηση ότι ο ορατός, υλικός κόσμος κυβερνάτε από τον Σατανά. Θεωρούσαν τους ναούς της επίσημης Εκκλησίας ως κατοικίες δαιμόνων.
Απέρριπταν γενικά αυτά που θεωρούσαν ως κοσμική και εκκλησιαστική εξουσία καθώς πίστευαν ότι έχουν ανθρώπινη προέλευση, αρνούμενοι την πληρωμή φόρων και την συμμετοχή στον πόλεμο. Καταδίκαζαν δραστηριότητες που έφερναν τον άνθρωπο κοντά στην ύλη, όπως η κρεοφαγία και η οινοποσία, και τηρούσαν αυστηρές νηστείες. Η ηθική τους αυστηρότητα αναγνωριζόταν ακόμη και από τους εχθρούς τους.
Οι Καθαροί στη νότια Γαλλία, έδρασαν υπό την ονομασία Aλβιγόνοι (Albigenses) από την πόλη Αλμπί ή Poblicants, από παραφθορά του ονόματος Παυλικιανοί.
Aπέκτησαν δε, τόση δύναμη (ιδεολογική και στρατιωτική) που αμφισβήτησαν ολοκληρωτικά την Παπική εξουσία. Στο κίνημα των Καθαρών, η ΑΝΥΠΑΚΟΗ και η AMΦIΣBHTHΣH (σε κάθε μορφή εξουσίας) βρήκαν την ολοκλήρωση τους.
.............................................................................................

.............................................................................................
Αυτή η μελέτη έγινε με ευκαιρία της παρουσίασης του Nέου Bιβλίου του Oδησσέα Kάρολου Κλήμη, που έχει τον σύνθετο τίτλο... «Παυλικιανοί, Βογόμιλοι, Βάλντοι, Αλβιγόνοι, Καθαροί & Μουσείο του Λούβρου». Το Νέο βιβλίο του Oδησσέα Kάρολου Κλήμη, αναφέρετε κυρίως, στην αίρεση των «Παυλικιανών» που κυρίως από τον 7ο μ.Χ. αιώνα άλλοτε ως «Βογόμιλοι», άλλοτε ως «Βάλντοι» και άλλοτε ως «Καθαροί» - «Αλβιγόνοι»(*) δραστηριοποιήθηκαν σε όλο το Χριστιανικό κόσμο, από την Ανατολή ως τη Δύση!
Μέσα από τις σελίδες αυτού το Νέου Βιβλίου, ο συγγραφέας Oδησσέας Κάρολος Κλήμης, ανιχνεύει στοιχεία θρησκευτικά, ιστορικά, γλωσσολογικά και λαογραφικά, που τον οδηγούν να συμπεράνει ότι... έχει κάθε δικαίωμα να ισχυριστεί πως και στην περιοχή «Μέση» - Κέρκυρας... (Σταυρός, Aϊ Δέκα, Άνω/Κάτω Γαρούνας, Άνω/Κάτω Παυλιάνα, Άγ. Mατθαίος, Επισκοπιανά, Στρογγυλή, Μπενίτσες κ.λ.π), ...από την εποχή των Βυζαντινών, εγκαταστάθηκαν (ως στρατιώτες) τέτοιες «αλλόδοξες» ομάδες! Aκόμα μιλά για κάποια ομάδα «Καθαρών» που εγκαταστάθηκαν στους Γαρούνες, ερχόμενοι από τη Γαλλία! Ο συγγραφέας ΤΟΛΜΑ και εκφράζει απερίφραστα την άποψης του. Θεωρώ ότι είναι ένα ενδιαφέρων βιβλίο, που σίγουρα θα προκαλέσει, σε κάθε αναγνώστη, σκέψεις και προβληματισμούς... όπως άλλωστε προκάλεσε και σε εμένα.

P. S. Mavro / Stavriotis
Zωγράφος - Συγγραφέας

.............................................................................................












.............................................................................................
Θέλω να δημοσιεύσω φωτογραφία από την εκκλησία του άνω Γαρούνα... όπου παρουσιάζετε μεγάλο πέτρινο γλυπτό όπου παρουσιάζει ένα φίδι να τυλίγετε πάνω σε ένα ραβδί με κλαδιά που θυμίζουν σταυρό και που φέρουν «καρπού»(?) 
Αξίζει το κόπο να επισκεφτείτε την εκκλησία και να δείτε αυτό το δημιούργημα, του φημισμένου λιθοξόου ΚΑΡΔΑΜΗ! Φυσικά κανένας «Οφίτης» δεν του επέβαλε να σκαλίσει κάποιο τέτοιο Γνωστικό Οφικό σύμβολο... μάλλον αυτός που το παρήγγειλλε θέλησε να μετατρέψει το παλιό «αλλόδοξο» σύμβολο σε σύμβολο ΔΟΞΑΣ για την Ορθοδοξία. Στην ερώτησή μας (προς τον ιερέα του ναού) τι μπορεί να σημαίνει αυτό (?) μας απάντησε ότι... «δείχνει τη νίκη του σταυρού απέναντι στον πονηρό, που συμβολείζετε με τον ΟΦΙ»!!!


............................................................................................


............................................................................................

(*)Πληροφορίες στο διαδίκτυο. Αναζητήστε λύματα όπως Γνωστικοί, στους Oφίταις, Μανιχαιστές, Παυλικιανοί, Βογόμιλοι, Αλβιγόνοι, Καθαροί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου